Test Brue
Opracowany w 1985 roku przez F. Brue jako wariant testu Légera-Bouchera, test z progresywnym tempem wyznacza twoją maksymalną prędkość aerobową (MAS), wartość, na której opiera się ustalanie intensywności treningu biegowego.
O teście Brue
Test Brue to protokół zaprojektowany do oceny wydolności aerobowej poprzez progresywne tempo, w którym prędkość rośnie aż do wyczerpania badanego. Jest prosty do przeprowadzenia i nie wymaga wiele sprzętu.
MAS to najniższa prędkość biegu, przy której zużycie tlenu osiąga swoje maksimum. Służy do ustalania intensywności treningu i pozwala nie przekraczać swoich fizjologicznych granic.
Jak działa test
Test zaczyna się od dość wolnej prędkości (około 8 km/h), a tempo rośnie skokowo o 0,5 km/h co minutę. Celem jest utrzymanie tego rytmu aż do pełnego wyczerpania fizycznego.
Kalkulator
Oblicz swoją MAS (z korektą)
Wpisz prędkość ostatniego pełnego poziomu, a następnie część kolejnego poziomu, którą utrzymałeś przed zatrzymaniem (w %). Jeśli zatrzymałeś się dokładnie na końcu poziomu, zostaw to pole na 0.
Wykonaj test samodzielnie
Potrzebny sprzęt:
- Stoper lub zegarek z GPS
- Bieżnia lekkoatletyczna o długości 400 metrów
- Pachołki lub znaczniki wizualne na odległości pośrednie
- Woda i strój odpowiedni do biegania
Protokół
Przebieg testu
- PrzygotowanieRozmieść znaczniki wizualne co 20 metrów wokół bieżni o długości 400 metrów.
- StartTest zaczyna się od wolnej prędkości około 8 km/h.
- ProgresjaTempo rośnie skokowo o 0,5 km/h co minutę. Utrzymuj rytm, obserwując znaczniki na podłożu.
- Koniec testuTest kończy się przy pełnym wyczerpaniu, gdy nie jesteś już w stanie utrzymać wymaganego tempa.
Polecany sprzęt
Aby przeprowadzić test w dobrych warunkach
- Zegarek biegowy z GPS Zobacz na Amazon →
- Zestaw pachołków treningowych Zobacz na Amazon →
- Buty do biegania Zobacz na Amazon →
Linki afiliacyjne Amazon: jeśli kupisz, ta strona otrzyma prowizję bez dodatkowych kosztów dla ciebie.
Najczęściej zadawane pytania
FAQ
Kto stworzył test Brue?
Przez F. Brue, który opublikował go w 1985 roku pod tytułem « Une variante du test progressif et maximal de Léger et Boucher » w Bulletin médical de la FFA. Test czerpie więc bezpośrednio z testu Légera-Bouchera, od którego przejmuje zasadę progresywnego tempa, ale z inaczej wykalibrowanym protokołem. Nie należy ich mylić: test Brue jest autorstwa Brue, a nie Légera i Bouchera.
Po co korekta proporcjonalna?
Jeśli zatrzymasz się przed końcem poziomu, uwzględnienie tylko prędkości ostatniego pełnego poziomu nieco zaniża twoją rzeczywistą MAS. Korekta dodaje ułamek kolejnego przyrostu, proporcjonalny do czasu utrzymanego w tym nieukończonym poziomie.
Czy można wykonać ten test samodzielnie?
Zaleca się, aby nie robić go w pojedynkę, tak by w razie potrzeby podczas maksymalnego wysiłku dostępna była pomoc z zewnątrz.
Jak obliczyć swoją MAS w teście Brue?
Ostatni poziom ukończony przed zatrzymaniem daje pierwsze oszacowanie twojej MAS. Jeśli zatrzymasz się w trakcie poziomu, opisana wyżej korekta proporcjonalna doprecyzowuje ten wynik.