Progresywne tempo na bieżni

Test Brue

Opracowany w 1985 roku przez F. Brue jako wariant testu Légera-Bouchera, test z progresywnym tempem wyznacza twoją maksymalną prędkość aerobową (MAS), wartość, na której opiera się ustalanie intensywności treningu biegowego.

  • Do wyczerpania
  • Zalecany partner
  • Bieżnia 400 m

O teście Brue

Test Brue to protokół zaprojektowany do oceny wydolności aerobowej poprzez progresywne tempo, w którym prędkość rośnie aż do wyczerpania badanego. Jest prosty do przeprowadzenia i nie wymaga wiele sprzętu.

MAS to najniższa prędkość biegu, przy której zużycie tlenu osiąga swoje maksimum. Służy do ustalania intensywności treningu i pozwala nie przekraczać swoich fizjologicznych granic.

Jak działa test

Test zaczyna się od dość wolnej prędkości (około 8 km/h), a tempo rośnie skokowo o 0,5 km/h co minutę. Celem jest utrzymanie tego rytmu aż do pełnego wyczerpania fizycznego.

Kalkulator

Oblicz swoją MAS (z korektą)

Wpisz prędkość ostatniego pełnego poziomu, a następnie część kolejnego poziomu, którą utrzymałeś przed zatrzymaniem (w %). Jeśli zatrzymałeś się dokładnie na końcu poziomu, zostaw to pole na 0.

Szacowana MAS
— km/h

Wykonaj test samodzielnie

Potrzebny sprzęt:

  • Stoper lub zegarek z GPS
  • Bieżnia lekkoatletyczna o długości 400 metrów
  • Pachołki lub znaczniki wizualne na odległości pośrednie
  • Woda i strój odpowiedni do biegania

Protokół

Przebieg testu

  1. PrzygotowanieRozmieść znaczniki wizualne co 20 metrów wokół bieżni o długości 400 metrów.
  2. StartTest zaczyna się od wolnej prędkości około 8 km/h.
  3. ProgresjaTempo rośnie skokowo o 0,5 km/h co minutę. Utrzymuj rytm, obserwując znaczniki na podłożu.
  4. Koniec testuTest kończy się przy pełnym wyczerpaniu, gdy nie jesteś już w stanie utrzymać wymaganego tempa.

Polecany sprzęt

Aby przeprowadzić test w dobrych warunkach

Linki afiliacyjne Amazon: jeśli kupisz, ta strona otrzyma prowizję bez dodatkowych kosztów dla ciebie.

Najczęściej zadawane pytania

FAQ

Kto stworzył test Brue?

Przez F. Brue, który opublikował go w 1985 roku pod tytułem « Une variante du test progressif et maximal de Léger et Boucher » w Bulletin médical de la FFA. Test czerpie więc bezpośrednio z testu Légera-Bouchera, od którego przejmuje zasadę progresywnego tempa, ale z inaczej wykalibrowanym protokołem. Nie należy ich mylić: test Brue jest autorstwa Brue, a nie Légera i Bouchera.

Po co korekta proporcjonalna?

Jeśli zatrzymasz się przed końcem poziomu, uwzględnienie tylko prędkości ostatniego pełnego poziomu nieco zaniża twoją rzeczywistą MAS. Korekta dodaje ułamek kolejnego przyrostu, proporcjonalny do czasu utrzymanego w tym nieukończonym poziomie.

Czy można wykonać ten test samodzielnie?

Zaleca się, aby nie robić go w pojedynkę, tak by w razie potrzeby podczas maksymalnego wysiłku dostępna była pomoc z zewnątrz.

Jak obliczyć swoją MAS w teście Brue?

Ostatni poziom ukończony przed zatrzymaniem daje pierwsze oszacowanie twojej MAS. Jeśli zatrzymasz się w trakcie poziomu, opisana wyżej korekta proporcjonalna doprecyzowuje ten wynik.